نشان ارادت مردم رفسنجان به امام حسین (ع) جهت ترفیع گنبد بهشت
تعداد 483 خشت طلا به ارزش 10,384,500,000 ریال
اطلاعات بیشتر و مشارکت
مشارکت در ساخت صحن و شبستان حضرت زهرا (س)
در جوار بارگاه ملکوتی امام علی (ع)
اطلاعات بیشتر و مشارکت

امامت امام هادی(ع) ارسال به واتس آپ ارسال به تلگرام

پس از شهادت امام جواد – علیه السلام – در سال ۲۲۰، فرزندش امام هادی – علیه السلام – که هنوز بیش از شش سال نداشت، به امامت رسید. از آنجا که شیعیان به استثنای معدودی مشکل بلوغ امام را درباره امام جواد – علیه السلام – را پشت سر گذاشته بودند، در زمینه امامت امام هادی – علیه السلام – تردید خاصی برای بزرگان آنها به وجود نیامد. به نوشته شیخ مفید و همچنین نوبختی، همه پیروان امام جواد – علیه السلام – به استثنای افراد معدودی، به امامت امام هادی – علیه السلام – گردن نهادند. آن عده معدود که از قبول امامت حضرت هادی – علیه السلام – سرباز زدند. تنها برای مدت کوتاهی به امامت موسی بن محمد (۲۹۶ م) معروف به «موسی مبرقع» مدفون در قم[۱] معتقد گردیدند؛ لیکن پس از مدتی از امامت وی روی برتافتند و امامت امام هادی – علیه السلام – را پذیرفتند.[۲] سعدبن عبدالله بازگشت این افراد به امام هادی – علیه السلام – را از آن روی می‌داند که خود موسی مبرقع از آنان بیزاری جست و از خود راند.[۳]
از نظر طبرسی و ابن آشوب، همین اجماع شیعیان به امامت امام هادی – علیه السلام – دلیل محکم و غیر قابل تردیدی است بر صحت امامت آن حضرت.[۴] با این حال، مرحوم کلینی و دیگران نصوص مربوط به امامت حضرتش را بر شمرده‌اند و از پاره‌ای روایات چنین بر می‌آید که امام جواد – علیه السلام – هنگامی که از طرف معتصم عباسی به بغداد فرا خوانده شد ـ به دلیل آن که این احضار را تهدیدی برای خود تلقی نموده و احساس خطر کرده بود ـ امام هادی – علیه السلام – را به جانشینی خود برگزید.[۵] حتی نص مکتوبی درباره امامت ایشان به جای گذاشت تا پس از وی هیچ گونه تردیدی در این خصوص باقی نماند.[۶]


[۱] . نک: رساله میرزا حسین نوری درباره موسی مبرقع تحت عنوان «البدر المشعشع فی احوال ذریه موسی المبرقع» که در آن از موسی مبرقع به شدّت دفاع کرده است.
[۲] . فرق الشیعه، ص ۹۱؛ الفصول المختاره، ص ۲۵۷.
[۳] . المقالات والفرق، ص ۹۹.
[۴] . اعلام الوری، ص ۳۳۳؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج ۲، ص ۴۴۳؛ مسند الامام الهادی _ علیه السلام _، ص ۲۰.
[۵] . الکافی، ج ۱، ص ۳۲۳؛ بحار الانوار، ج ۵۰، ص ۱۱۸.
[۶] . الکافی، ج ۱، ص ۳۲۵؛ نک: مسند الامام الهادی _ علیه السلام _، صص ۲۰ـ ۱۸.
رسول جعفریان ـ حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، ص۵۰۱

یک نظر بدید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*