نشان ارادت مردم رفسنجان به امام حسین (ع) جهت ترفیع گنبد بهشت
تعداد 483 خشت طلا به ارزش 10,384,500,000 ریال
اطلاعات بیشتر و مشارکت
مشارکت در ساخت صحن و شبستان حضرت زهرا (س)
در جوار بارگاه ملکوتی امام علی (ع)
اطلاعات بیشتر و مشارکت

زندگی اجمالی امام هادی(ع) ارسال به واتس آپ ارسال به تلگرام

حضرت علی بن محمد – علیه السلام- ملقب به «هادی»، دهمین امام شیعیان است که تولد آن حضرت بنا به روایت کلینی، شیخ مفید و شیخ طوسی و نیز ابن اثیر، در نیمه ذی حجه سال ۲۱۲ هجری[۱] بوده است. در برخی از منابع، ۲۷ ذی حجه،[۲] و در منابعی دیگر در ماه رجب سال ۲۱۴ ـ دوازدهم یا پنجم[۳] یا سیزدهم ـ[۴] یاد شده است.[۵] مادر آن حضرت را سمانه[۶] یا سوسن[۷] نامیده‌اند.
شهادت آن حضرت در سال ۲۵۴ بوده، هر چند در ماه و روز آن اختلاف فراوان وجود دارد. برخی از منابع آن را سوم رجب دانسته‌اند، [۸]در حالی که منابع دیگر، رحلت را در ۲۵ یا ۲۶ جمادی الثانی یاد کرده‌اند.[۹]
آن حضرت و فرزند گرامیش امام حسن – علیه السلام- به عسکریین شهرت یافتند؛ [۱۰]زیرا خلفای بنی عباس آنها را از سال ۲۳۳ به سامرا (عسکر) برده و تا آخر عمر پر برکتشان در آنجا، آنها را تحت نظر قرار دادند.
امام هادی- علیه السلام- به لقبهای دیگری مانند: نقی، عالم، فقیه، امین و طیب شهرت داشت و کنیه مبارکش ابوالحسن است. از آنجا که کنیه امام موسی کاظم و امام رضا – علیهما السلام- نیز ابوالحسن بود، لذا برای اجتناب از اشتباه، ابوالحسن اول به امام کاظم – علیه السلام- و ابوالحسن ثانی به امام رضا – علیه السلام- و ابوالحسن ثالث به حضرت هادی – علیه السلام- اختصاص یافته است.
نقش انگشتر امام هادی – علیه السلام- بنا به روایت ابن صباغ مالکی، «الله ربی و هو عصمتی من خلقه» بوده است.[۱۱]


[۱] . الکافی، ج ۱، ص ۴۹۷؛ الارشاد، ص ۳۲۷؛ التهذیب، ج ۶، ص ۹۲؛ کامل ابن اثیر، ج ۷، ص ۱۸۹.
[۲] . مسار الشیعه، ص ۲۳.
[۳] . مصباح المتهجد، ص ۷۴۱.
[۴] . کشف الغمه، ج ۲. ص ۳۷۴.
[۵] . اثبات الوصیه، ص ۲۲۱؛ کشف الغمه، ج ۲، ص ۳۷۴.
[۶] . الکافی، ج ۱. ص ۴۹۷؛ الارشاد، ص ۳۰۷؛ اثبات الوصیه، ص ۲۲۰.
[۷] . فرق الشیعه، ص ۱۰۲.
[۸] . مسار الشیعه، ص ۳۴؛ مصباح المتهجد، ص ۷۵۳؛ فرق الشیعه، ص ۱۰.
[۹] . کشف الغمه. ج ۲، ص ۳۸۴؛ الکافی، ج ۱. ص ۴۹۷؛ مروج الذهب، ج ۱، ص ۸۴.
[۱۰] . یافعی در «مرآه الجنان»، ج ۱، ص ۱۶۰، با اشاره به مطلب فوق دلیل شهرت «سامرّا» به عسکر را آن دانسته که معتصم خودش با لشکرش بدانجا انتقال یافت؛ نک: تذکره الخواص، ص ۳۵۹؛ معانی الاخبار، ص ۶۵.
[۱۱] . الفصول المهمه، ص ۲۷۷.
رسول جعفریان ـ حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، ص۴۹۹

یک نظر بدید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*